Persoonlijkheid en diagnostiek

Diagnostiek van persoonlijkheid(spathologie) kent vele aspecten en uitdagingen. Hoe zet je bijvoorbeeld op de juiste manier een instrument in, welke recente ontwikkelingen zijn er om rekening mee te houden en wat moet je weten over diagnostiek bij de leeftijdsuiteinden van de populatie?

  • Risicotaxatie in de forensische zorg
  • Casus: hangen de klachten van Jan samen met persoonlijkheidsproblematiek?
  • 'Juist bij persoonlijkheidspathologie wil je er zo vroeg mogelijk bij zijn'
  • Persoonlijkheidsstoornissen in de geriatrie: een vak apart

Risicotaxatie in de forensische zorg

Risicotaxatie is een belangrijk aspect van de forensische GGZ. De uitkomst vormt de basis voor de behandeling van bijvoorbeeld mensen met een persoonlijkheidsstoornis in een forensische setting. Maar juist die stap van risicotaxatie naar een daarop afgestemd risicomanagement en bijbehorende behandeling is niet eenvoudig. Een recente literatuurstudie door Nederlandse en Vlaamse wetenschappers brengt voor het eerst de verschillende methoden in kaart.

Casus: hangen de klachten van Jan samen met persoonlijkheidsproblematiek?

Persoonlijkheidsstoornissen worden doorgaans beschreven aan de hand van een aantal specifieke kenmerken, die een continuüm vormen met de normale variatie in persoonlijkheidseigenschappen. Het onderscheid tussen normale en klinisch afwijkende niveaus van persoonlijkheidskenmerken is dan ook eerder kwantitatief dan kwalitatief van aard. In de casus van Jan wordt toegelicht hoe de DAPP-BQ kan worden ingezet bij het in kaart brengen van klinisch relevante persoonlijkheidstrekken.

'Juist bij persoonlijkheidspathologie wil je er zo vroeg mogelijk bij zijn'

Onder veel professionals – waaronder clinici en behandelaren – bestaat terughoudendheid omtrent het diagnosticeren van persoonlijkheidspathologie bij kinderen en jongeren, vanwege mogelijke instabiliteit van de symptomen. Deze terughoudendheid is diepgeworteld en vormt sinds jaar en dag onderwerp voor discussie. Wij spraken universitair hoofddocent ontwikkelingspsychologie Odilia Laceulle over dit onderwerp, het dimensioneel kijken naar persoonlijkheidspathologie, en de invloed van omgevingsfactoren en stress op de ontwikkeling van de persoonlijkheid van jongeren.

Persoonlijkheidsstoornissen in de geriatrie: een vak apart

Lange tijd zijn persoonlijkheidsstoornissen bij ouderen (>60 jaar) het ondergeschoven kind binnen de wereld van persoonlijkheidsonderzoek geweest. Inmiddels krijgt ook deze klinische groep haar welverdiende aandacht. Want wat als uitdagingen die doorgaans pas op latere leeftijd om de hoek komen kijken, ertoe leiden dat persoonlijkheidstrekken klinisch relevant worden?

Meer weten over persoonlijkheid?

Behandeling en ondersteuning Klik hier
HR Assessments Klik hier